Minibüse Binip İnememek
13 / Eyl / 2009 
2 Yorum
İster istemez birçoğumuz -özellikle büyükşehirde yaşayanlarımız- minibüs ile seyahat etmek zorunda kalabiliyoruz. Şimdi neresinden başlasam bilemiyorum ki. Şoförler desek; bazıları "mülayim" (nadiren) bazıları ise tüm günün trafik çilesini biriktirmiş "asabi"… İzmit’te minibüs olayı yok. Otobüs ile midibüs arası bir şey var. İstanbul’da kullanıyorum minibüsleri genelde. Şirinevler’den Başakşehir’e gelirken. Birkça ay önce de teyzemde kaldığım zamanlar Maltepe’den Bostancı ya da Kadıköy’e giderken kullanıyordum. Kimisi çok hızlı gidiyor kimisi mı mıy. Bazı müşteriler -evet onlar müşteri- de neden bu kadar yavaş gidiyorsun diye şoföre sitem ederler.
Onlar tartıştıkça ben gerilirim. Şoför sinirliyse daha bir asabi kullanmaya başlar aracı. Çok uzun bir süre yasaklanmıştı ama yine de özellikle Şirinevler’dekiler arabesk/fantazi müziklerle bitmek bilmeyen yol boyunca beyin travması geçirmemize nedne oluyorlar. Şirinevler’den Başakşehir’e gelmem 1 saati buluyor.
Benim asıl sorunum minibüsten inememek. Evet biniyorum bir şekilde ama inemiyorum. Hatta minibüsler çok sık geçiyorsa seçici bile oluyorum. 
Şoförün tipinden asabi biri mi değil mi anlıyorum. Bir de tek tük yer varsa binmiyorum. İyice boş gelsin rahat rahat oturalım değil mi. 
Ah bir de marjinal bir kıyafet varsa üzerimde, küpe falan… Ayrı bir gerilim yaşıyorum.
Tam benim ineceğim yere yakın bir yerde başkası inerse ben de hemen iniyorum. Bazen görmüyorlar benim indiğimi, bir gün düşüp öleceğim o olacak yani. Bu nedenle asabi minibüsçüye "zahmet" olmasın diye iki adım ileride yine "müsait bir yerde inecek var" dememek için erken ya da geç iniveriyorum.
Havamdaysam da tam ineceğim yerde "Burada inebilir miyim?" diyorum. Fazla mı kibarım acaba? Aklıma bir Erzurumlu fıkrası geldi. Şimdi anlatmayayım; "Dur de durak bacım!" fıkrayı özetliyor. 
En iyisi bu aslında. Müsait bir yeri mi kalmış zaten minibüsçü dediğin yolun ortasında her an durabilen adamdır.
Kısacası ben minibüse binerken de minibüsten inerken de geriliyorum!
Siz minibüsten inmek için ne diyorsunuz? Yorumlarınızı bekliyorum.
Benzer yazı yok.
“Kısık Bir Sesle : İncem” :) Tabikide Ata Demirer’in Stand Up’ındaki Kız Taklidi gibi Yapmıyorum.. Galiba bende senin gibi Kibar Bir Şekilde “Burda İnebilir miyim?” veya “Müsait Bir Yerde Bırakır mısın?” diyorum.. Aslında başka da ne denilebilir ki?..
Kısık sesle demiyorum aslında ben biraz emir verir gibi söylüyorum. :) Birinin binerken “müsait bir yerden geçer mi” dediğine bile şahit oldum. :D